استاد می گفت : نداشته ها و تنهایی های کوچک با چیزها و آدمهای کوچک پر میشوند ؛ 

نداشته ها و تنهایی های خیلی خیلی خیلی بزرگ ،

فقط با خدا ...

مهم نیست دراین زمین خاکی چقدرتنهاباشیم وچقدرحرفهایمان برای دیگران غیر قابل فهم باشدو وقت انسانها برایمان کم...شکر که خدا هست و او جبران تمام دلتنگی ها مرهم تمام زخمهاست ... 

هر وقت دلت خواست ، مهمانش کن در بهترین جایی که او می پسندد ، در قلبت ...و به دستان خالی ات نگاه نکن ، توفقط خانه ی دلت رابرایش نگهدار،اسباب پذیرایی با اوست ...